Üflemeli çalgılarda sesin içinde bir miktar hava gürültüsü bulunur ve bu bütünüyle doğaldır. Sorun, bu sesin ne kadarının kabul edilebilir olduğunu bilmektir.
Zurnada bu oran diğer üflemelilere göre düşüktür, çünkü ses çift kamışın titreşiminden doğar. Yine de kamışın kenarlarından ve bağlantı noktalarından bir miktar hava kaçağı duyulabilir.
Sorun bu sesin varlığı değil ölçüsüdür. Belirli bir orandan sonra ezginin önüne geçer.
Aşırı hava sesinin ilk nedeni gevşek bağlantılardır. Lüle ve kamış oturmadığında hava dışarı kaçar.
İkinci neden dudak konumudur. Kamışı tam sarmayan dudak, kenarlardan hava bırakır.
Üçüncü neden eskimiş kamıştır; dağılan yapraklar eşit titreşmez ve gürültü artar.
Denetim için tek bir uzun ses kaydedilir ve dinlenir. Kulakla yapılan değerlendirme çoğu zaman yanıltır. Karşılaştırma için kaynak bir icranın kaydı da aynı ses düzeyinde dinlenir.
Aynı ezginin iki farklı kamışla kaydedilip karşılaştırılması, farkı açıkça ortaya koyar. Tümüyle temiz bir ses hedeflenmez; geleneksel icrada bir miktar nefes duyulması sesin canlılığına katkı verir. Derslerimizde hava sesi oranı kayıt üzerinden değerlendirilir ve nedeni sırayla elenerek bulunur.