Zurnanın sesi gövdenin biçiminden çok, ucuna takılan kamıştan doğar. Zurnayla ilgili birçok ses sorununun kaynağı bu küçük parçada aranır.
Bu parça yörelere göre sipsi ya da kamış olarak adlandırılır ve iki yaprağın birbirine bakmasından oluşur. Hava bu iki yaprak arasından geçerken onları titreştirir; sesin kaynağı bu titreşimdir.
Yaprakların açıklığı sesi doğrudan belirler. Geniş açıklık güçlü ama zor denetlenen bir ses verir.
Dar açıklık daha az güç ister, buna karşılık ses ince ve sınırlı kalabilir.
Sipsinin uzunluğu da perdeyi etkiler. Kısa bir sipsi sesi tizleştirir, uzun olanı peslere çeker.
Aynı zurna farklı sipsilerle farklı duyulur; bu yüzden icracılar birkaç sipsiyi bir arada taşır.
Sipsi tüketilen bir parçadır. Ağaç gövde yıllarca kullanılırken sipsi belirli bir süre sonra değişir.
Yeni bir sipsiye alışmak birkaç gün sürer; basınç ve dudak konumu ona göre yeniden ayarlanır.
Sipsinin gövdeye oturuşu da sesi etkiler. Gevşek bağlanan bir sipsi hava kaçırır ve ses hem zayıflar hem kararsızlaşır.
Derslerimizde kursiyerin kullandığı sipsi düzenli olarak denetlenir ve ses sorunlarında önce bu parça değerlendirilir.