Topluluk icrasında dinleyicinin en çok dikkat ettiği iki an vardır: başlangıç ve bitiş. Aradaki bölüm ne kadar iyi çalınırsa çalınsın, dağınık bir giriş icranın tamamını gölgeler.
Girişte kimin başlayacağı önceden bellidir. Bazı havalarda davul, bazılarında zurna tek başına girer.
İşaret görsel ya da işitsel olabilir; baş hareketi, nefes alışı ya da kısa bir vuruş kullanılır.
İşaretin ne olduğu provada kararlaştırılır ve icra sırasında değiştirilmez. Değiştirilen bir işaret, provada kurulan bütün düzeni geçersiz kılar.
Girişler provada birkaç kez tekrarlanır; ilk denemede oturan bir giriş sahnede oturmayabilir.
Bitiş daha çok dikkat ister. Halayda tempo yükselirken bitişin nerede olacağı belirsiz kalırsa topluluk dağılır.
Bitiş işareti çoğunlukla baş zurnadan ya da davuldan gelir ve herkes tarafından bilinir. Son ses birlikte kesilir; birkaç saniye uzayan tek bir çalgı icrayı sarkıtır.
Program içinde parçalar arası geçişler de aynı biçimde planlanır. Geçişler de tıpkı girişler gibi birkaç kez tekrarlanarak yerleştirilir.
Bu ayrıntılar yazılı bir prova notuna dönüştürüldüğünde topluluk her icrada aynı düzeni tekrarlayabilir. Derslerimizde giriş ve bitişler topluluk derslerinde ayrı bir başlık olarak çalışılır.