Zurna icrasında ezgi çoğu zaman uzun süre kesilmeden sürer. Bu yüzden sürekli nefes bir gösteri değil, dağarın doğal gereğidir.
Bunu sağlayan teknik sürekli nefestir: yanakta biriktirilen hava dışarı verilirken burundan nefes alınır. İlk bakışta iki işin aynı anda yapılması gibi görünür; aslında sıralı ve çok kısa bir devirdir.
Yanaklar hava deposu gibi kullanılır. Yanak kasları havayı kamışa doğru iterken akciğer yeniden dolar.
Geçiş anı tekniğin en zor yanıdır. Basınç düşerse ses kısa süre için pesleşir ve kesinti duyulur.
Bu yüzden çalışma önce sessiz, sonra çalgısız, en son zurnayla yapılır. Halay ve zeybek dağarında bu teknik neredeyse zorunludur; ezginin döngüsü nefes için duraklamaya izin vermez. Davul-zurna icrasında ise kesintisizlik topluluğun düzenini korur. Teknik öğrenildikten sonra da bakım ister; düzenli çalışılmadığında geçiş anı yeniden duyulur hâle gelir.
Tekniğin ölçüsü kesintinin duyulmamasıdır. Devrin doğru işleyip işlemediği kulakla değil ancak kayıt dinlenerek güvenilir biçimde değerlendirilir.
Derslerimizde sürekli nefes kademeli olarak öğretilir ve önce kısa ezgilerde uygulanır.