Geleneksel müziğin bazı perdeleri, deliklerin tam kapalı ya da tam açık olmasıyla elde edilemez. Bu sesler geleneksel icranın en ayırt edici yanıdır ve yaklaşık çalınmaya gelmez.
Bu sesler için deliğin bir bölümü örtülür; buna yarım kapama denir. Parmak deliğin üzerinde kaydırılarak açıklık ayarlanır ve perde küçük ölçüde yukarı ya da aşağı çekilir. Aynı iş üfleme açısı ve basınçla da yapılabilir; çoğu icracı ikisini birlikte kullanır.
Ölçü kulakla öğrenilir. Bu perdelerin yeri yöreye ve makama göre değişir ve tek bir sayıyla verilemez.
Bu nedenle çalışma dinlemeye dayanır. Usta bir icranın aynı bölümü yavaşlatılarak defalarca dinlenir.
Akort aleti burada sınırlı yardım verir; aletin beklediği düzen ile geleneksel icranın düzeni aynı değildir.
Yarım kapama önce tek perde üzerinde çalışılır, sonra ezgi içine yerleştirilir. Çalışma sırasında aynı perde art arda üflenir ve her seferinde aynı yerde durup durmadığı dinlenir.
Parmağın deliği ne kadar örttüğü sabit tutulmalıdır; her seferinde değişen açıklık perdeyi kararsız yapar. Sapmanın hangi perdelerde toplandığı deftere yazılır; çoğu kursiyerde bu liste kısadır ve tekrar eder. Derslerimizde ara perdeler dinleme ağırlıklı çalışılır ve kayıt üzerinden düzenli olarak denetlenir.